ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ - ΙΣΤΟΡΙΑ
Όπως πίστευαν οι Έλληνες για όλα τα αγωνίσματα ότι ένας θεός ή ήρωας ήταν ο εφευρέτης ή δημιουργός τους, έτσι και για το Παγκράτιον έλεγαν πως το δημιούργησε ο μεγάλος ήρωας και εκπολιτιστής της Αττικής Θησέας, ο οποίος ενώνοντας την πάλη και την πυγμή μπόρεσε να νικήσει τον Μινώταυρο, μόνος μέσα στον Λαβύρινθο. Ο Αριστοτέλης λέει πως την τέχνη του Παγκρατίου την διαμόρφωσε ο Λεύκαρος από την Ακαρνανία ενώ ο Παυσανίας αναφέρει ότι καθώς λένε ο Ηρακλής κέρδισε νίκες στην πάλη και στο Παγκράτιο.
Ο Φιλόστρατος θεωρεί το Παγκράτιον σαν το καλύτερο και πιο άξιο για άνδρες αγώνισμα της Ολυμπίας και σπουδαία άσκηση για την προετοιμασία των πολεμιστών. Ο ίδιος αναφέρει ότι επιτρέπονταν όλες οι λαβές εκτός το "δάκνειν και ορύττειν" - δηλαδή να δαγνώνει ο αθλητής και να μπήγει δάχτυλα στα μάτια, στη μύτη ή στο στόμα. Αυτά βέβαια οι Λακεδαιμόνιοι τα επιτρέπουν στην προπόνηση, γιατί τα θεωρούσαν προγυμνάσματα για τις μάχες. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι το Παγκράτιο των Λακώνων δεν ήταν το ίδιο με των υπολοίπων Ελλήνων.
Το Παγκράτιον είναι ό, τι κοντινότερο έχει να παρουσιάσει η Ελλάδα σε μια πλήρη πολεμική τέχνη καθώς, σύμφωνα με τις περιγραφές που σώζονται, περιλαμβάνει τόσο τεχνικές με γροθιές και λακτίσματα όσο και τεχνικές πάλης. Γίνεται μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων περί τον 7ο αιώνα π.Χ. και από τότε μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. αποτελεί τμήμα κάθε αγωνιστικής αθλητικής δραστηριότητας. Τα βυζαντινά χρόνια χάνεται και επανεμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και συγκεκριμένα το 1996, όταν μια ομάδα ερευνητών δημιουργεί την Ελληνική Ομοσπονδία Παγκρατίου Αθλήματος με στόχο την συνέχεια της έρευνας και τη διάδοση αυτού του τόσο ελληνικού αθλήματος σε όλη τη χώρα. Παράλληλα με την εξάπλωσή του στην Ελλάδα, η ομοσπονδία καταβάλλει προσπάθειες για την παγκοσμιοποίησή του και όπως δείχνουν τα πράγματα αρκετές χώρες δείχνουν ενδιαφέρον να γνωρίσουν το Παγκράτιον και να εκπαιδεύσουν αθλητές σε αυτό.
Η σημερινή εκδοχή του Παγκρατίου περιλαμβάνει τεχνικές ρίψεων και ανατροπών και χτυπήματα με την χρήση χεριών και ποδιών. Η εξάσκηση γίνεται με ειδική ενδυμασία, σχεδιασμένο από την ομοσπονδία (λευκό χιτώνα και μπλε παντελόνι στολισμένα με αρχαιοελληνικό μαίανδρο) ενώ κάποιε από τις τεχνικές του διδάσκονται και ως εφαρμογές σε καταστάσεις αυτοάμυνας. Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ότι όλη η ορολογία του παγκρατίου είναι στα αρχαία ελληνικά, γεγονός που ολοκληρώνει την εικόνα μιας πλήρως ελληνικής τέχνης.
Όπως πίστευαν οι Έλληνες για όλα τα αγωνίσματα ότι ένας θεός ή ήρωας ήταν ο εφευρέτης ή δημιουργός τους, έτσι και για το Παγκράτιον έλεγαν πως το δημιούργησε ο μεγάλος ήρωας και εκπολιτιστής της Αττικής Θησέας, ο οποίος ενώνοντας την πάλη και την πυγμή μπόρεσε να νικήσει τον Μινώταυρο, μόνος μέσα στον Λαβύρινθο. Ο Αριστοτέλης λέει πως την τέχνη του Παγκρατίου την διαμόρφωσε ο Λεύκαρος από την Ακαρνανία ενώ ο Παυσανίας αναφέρει ότι καθώς λένε ο Ηρακλής κέρδισε νίκες στην πάλη και στο Παγκράτιο.
Ο Φιλόστρατος θεωρεί το Παγκράτιον σαν το καλύτερο και πιο άξιο για άνδρες αγώνισμα της Ολυμπίας και σπουδαία άσκηση για την προετοιμασία των πολεμιστών. Ο ίδιος αναφέρει ότι επιτρέπονταν όλες οι λαβές εκτός το "δάκνειν και ορύττειν" - δηλαδή να δαγνώνει ο αθλητής και να μπήγει δάχτυλα στα μάτια, στη μύτη ή στο στόμα. Αυτά βέβαια οι Λακεδαιμόνιοι τα επιτρέπουν στην προπόνηση, γιατί τα θεωρούσαν προγυμνάσματα για τις μάχες. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι το Παγκράτιο των Λακώνων δεν ήταν το ίδιο με των υπολοίπων Ελλήνων.
Το Παγκράτιον είναι ό, τι κοντινότερο έχει να παρουσιάσει η Ελλάδα σε μια πλήρη πολεμική τέχνη καθώς, σύμφωνα με τις περιγραφές που σώζονται, περιλαμβάνει τόσο τεχνικές με γροθιές και λακτίσματα όσο και τεχνικές πάλης. Γίνεται μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων περί τον 7ο αιώνα π.Χ. και από τότε μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. αποτελεί τμήμα κάθε αγωνιστικής αθλητικής δραστηριότητας. Τα βυζαντινά χρόνια χάνεται και επανεμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και συγκεκριμένα το 1996, όταν μια ομάδα ερευνητών δημιουργεί την Ελληνική Ομοσπονδία Παγκρατίου Αθλήματος με στόχο την συνέχεια της έρευνας και τη διάδοση αυτού του τόσο ελληνικού αθλήματος σε όλη τη χώρα. Παράλληλα με την εξάπλωσή του στην Ελλάδα, η ομοσπονδία καταβάλλει προσπάθειες για την παγκοσμιοποίησή του και όπως δείχνουν τα πράγματα αρκετές χώρες δείχνουν ενδιαφέρον να γνωρίσουν το Παγκράτιον και να εκπαιδεύσουν αθλητές σε αυτό.
Η σημερινή εκδοχή του Παγκρατίου περιλαμβάνει τεχνικές ρίψεων και ανατροπών και χτυπήματα με την χρήση χεριών και ποδιών. Η εξάσκηση γίνεται με ειδική ενδυμασία, σχεδιασμένο από την ομοσπονδία (λευκό χιτώνα και μπλε παντελόνι στολισμένα με αρχαιοελληνικό μαίανδρο) ενώ κάποιε από τις τεχνικές του διδάσκονται και ως εφαρμογές σε καταστάσεις αυτοάμυνας. Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ότι όλη η ορολογία του παγκρατίου είναι στα αρχαία ελληνικά, γεγονός που ολοκληρώνει την εικόνα μιας πλήρως ελληνικής τέχνης.
